15.12.06

Ρήξη με τον νεο-Οθωμανισμό

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΡΗΞΗ

Φύλλο 2, κυκλοφορεί στις 16/12


Ο νεο-οθωμανισμός είναι ένα υπαρκτό φαινόμενο: Έλληνες επιχειρηματίες συμπράττουν με τα τουρκικά συμφέροντα, όπως οι Φαναριώτες υποτελείς της Μεγάλης Πύλης επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και πανεπιστημιακοί εκκαθαρίζουν τα σχολικά βιβλία από κάθε αναφορά στην αντίσταση εναντίον των Οθωμανών. Απαραίτητο συμπλήρωμα, σε μαζικό επίπεδο, τα ελληνοτουρκικά σηριαλ και «ριάλιτι».

Ο νεο-οθωμανικός στραβισμός, δυστυχώς, δεν αποτελεί πλέον μία δευτερεύουσα συνιστώσα της ελληνικής πολιτικής και πολιτιστικής ζωής, έχει ήδη αλώσει το υπουργείο Εξωτερικών. Αν μάλιστα επιτύχει να ολοκληρώσει την ένταξη της Τουρκίας στην “Ευρωπαϊκή Ένωση”, όπως επιθυμούν και οι Αμερικανοί, θα μεταβληθεί σε κυρίαρχη συνιστώσα: η Ελλάδα δεν θα ανήκει στην αμερικανική σφαίρα επιρροής, αλλά στην αμερικανοτουρκική και “τσιμέντο” να γίνει η Κύπρος, η Θράκη και το Αιγαίο.

Στο αφιέρωμα της Ρήξης παρουσιάζονται όλες οι εξελίξεις στη διαπλοκή τραπεζών, Μπόμπολα, Κόκκαλη κ.ά., με τα τουρκικά συμφέροντα. Eπισημαίνεται η ανάγκη για ένα μέτωπο αντίστασης στο πεδίο του πολιτισμού και της Ιστορίας, προνομιακό χώρο εκδήλωσης της νεο-οθωμανικής στρατηγικής.

Κείμενα για την τακτική του Τ. Παπαδόπουλου στην Ε.Ε., για το ΠΑΣΟΚ, την Κύπρο, την εκποίηση του ΟΤΕ, την εκπαίδευση, τους Αφγανούς πρόσφυγες, τα πολιτιστικά, για τις διεθνείς εξελίξεις στην Ασία, τη Λ. Αμερική και τη Μ. Ανατολή.

Στο δεύτερο φύλλο, με βελτιωμένη παρουσίαση και περισσότερες σελίδες, γράφουν οι:
Γ. Καραμπελιάς, Δ. Αλευρομάγειρος, Μ. Στεφανίδης, Π. Πικραμένος, Γ. Σταματόπουλος, Ά. Μιχαηλίδης, Β. Φτωχόπουλος, Λ. Μαύρος, Θ. Τζιούμπας, Γ. Παπαγιαννόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος, Γ. Ρακκάς, Θ. Ντρίνιας, Β. Στοϊλόπουλος, Α. Μοράτος, Λ. Θωμά, Ν. Βεντούρας, Μ. Διόγος, Κ. Μπλάθρας, Γ. Καστρινάκης, Γ. Εμμανουηλίδης, Γ. Ξένος, Π. Κόρπας, Χ. Μόρφος... Ά. Βελουχιώτης, Ν. Ζαχαριάδης!

11.12.06

H Νεοταξίτικη "εκπαίδευση"...

...δεν εξαντλείται μόνο στα βιβλία της Ιστορίας (για τα οποία "χρωστάω" το επόμενο post). Eίναι πολιτική επιλογή, αποφασισμένη κεντρικά και πολυδιάστατα επιδιωκόμενη. Ακόμα και στα καθημερινά, στα αυτονόητα. Ακόμα και σε βάρος της ίδιας της αγοράς για την εξυπηρέτηση της οποίας θεωρητικά αποφασίσθηκε... Διαβάζουμε λοιπόν:

Χριστούγεννα χωρίς φώτα στο Λονδίνο για να μην θιγεί το Ισλάμ

Με σβηστά τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια θα γιορτάσουν φέτος οι Λονδρέζοι τα Χριστούγεννα. Τα καθιερωμένα πάρτι δεν θα γίνουν σε πολλές επιχειρήσεις, ενώ γραφεία, σχολεία και δρόμοι δεν θα στολιστούν. Και όλα αυτά, για να μην προσβληθεί το Ισλάμ.

Εγώ δεν ξέρω κανένα Ισλαμιστή να θίγεται από τα Χριστούγεννα. Η επιλογή της σύγκρουσης των πολιτισμών ώστε να ζητήσουν τα ίδια τα "πρόβατα" την εξαφάνισή τους μέσα στον παγκοσμιοποιημένο χυλό, είναι δικιά μας εφεύρεση. Των Δυτικών εμπόρων...

Είναι λάθος λοιπόν να τους αφήνουμε έστω και "ένα πόντο"... Χυμήξτε τους όπου μπορείτε και από οποιοδήποτε ιδεολογικό σημείο εκκίνησης! Για καλό είναι...

9.12.06

Ιστορία μου - Αμαρτία τους Ι

Αναδημοσιεύω από το περιοδικό Θέματα Παιδείας ένα απόσπασμα κειμένου που περιγράφει συνεπέστατα (από το 2000!) το φαινόμενο που αντιμετωπίζουμε σήμερα με τα σχολικά βιβλία της Ιστορίας. Κι' αν νομίζετε ότι είναι "εσωτερική" Ελληνική ιδεολογική διαμάχη, περιμένετε το επόμενο post!
Έχουμε την αίσθηση πως η συγγραφή (των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας) κινήθηκε, πέρα από το τυπικό πλαίσιο, στο άτυπο αλλά αυστηρά προκαθορισμένο ιδεολογικό πλαίσιο: Να χρησιμοποιηθεί η διδασκαλία της ιστορίας για την πολιτική προπαγάνδα στους μαθητές και την καλλιέργεια της «ευρωπαϊκής ιθαγένειας», που δεν στηρίζεται ούτε στη διεθνιστική ούτε στην πατριωτική συνείδηση που δημιουργεί η αληθινή γνώση της ιστορίας, αντίθετα αποπνέει ραγιαδισμό και μαζί ένα σύγχρονο, εξευρωπαϊσμένο σωβινισμό.

Μια ιδέα, που στις μέρες μας προβάλλεται σαν ιδανικό της εκπαίδευσης είναι η ανεκτικότητα, η εκμάθηση της ανοχής, «να μάθουμε να συμβιώνουμε», λες κι οι πόλεμοι έχουν προέλθει κι αποτελούν μια κακή συνήθεια των λαών. Όμως, εμείς γνωρίζουμε από την ελληνική και παγκόσμια ιστορία, πως οι λαοί δεν χωρίζονται από δικό τους συμφέρον, αλλά υπηρετώντας τους κάθε φορά κυρίαρχους κι επικυρίαρχούς τους. Οι λαοί, λοιπόν, δεν πρέπει να μάθουν την ανοχή, αλλά το κοινό τους συμφέρον: την ειρήνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη.


Η αλλαγή των σχολικών βιβλίων, που για την ιστοριογραφία δεν έχει ολοκληρωθεί, παρουσιάζεται κατά ένα μέρος σαν πλευρά της εξωτερικής πολιτικής. Πρόσφατα, το 1999, ο Γιώργος Παπανδρέου αναγγέλλει τη σύσταση «μικτής Επιτροπής Σοφών», για να αναθεωρήσει τα σχολικά εγχειρίδια Ελλάδας και Τουρκίας, με το πρόσχημα να εξαλειφθούν τα σημεία τριβής που αφορούν τις σχέσεις των δύο λαών. Ήδη, με πρωτοβουλία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου λειτουργεί επιτροπή κρίσης των σχολικών εγχειριδίων όχι μόνο της Τουρκίας αλλά και της Αλβανίας, με εκδηλωμένη την πρόθεσή της να επεκτείνει το έργο της σε όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Η διδασκαλία της ιστορίας χρησιμοποιείται σαν το δούρειο ίππο για την άλωση του εκπαιδευτικού συστήματος των γειτονικών χωρών και της ίδιας της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

....

Η παρέμβαση της ΕΕ στον τομέα της βασικής-γενικής εκπαίδευσης έχει ιδιαίτερα σημαντικό ιδεολογικό στόχο. Επιταγή της ιμπεριαλιστικής νέας τάξης πραγμάτων είναι να ξαναγραφεί και στην περιοχή μας η ιστορία, αποβλέποντας στην εξουδετέρωση της ιστορικής μνήμης των λαών, των αγωνιστικών και σοσιαλιστικών τους παραδόσεων, ώστε να βλέπουν σαν μοναδική ιστορική προοπτική της ανθρωπότητας το προκατασκευασμένο από τους ισχυρούς μέλλον. Η γνώση της ιστορικής αλήθειας είναι για τους λαούς πολύτιμο όπλο-και δεν πρέπει να το παραδώσουν.

6.12.06

Νεο-Οθωμανοί

Λέει ο Γιανναράς από την Καθημερινή

Ποιος Ελληνας πρωθυπουργός, στα 180 χρόνια ελεύθερου βίου, θα κατάπινε άφωνος, και μάλιστα από θέσεως ισχύος, τις αλαζονικές στρεψοδικίες των Τούρκων; Ποιος θα ψήφιζε πειθήνια, δίχως την παραμικρή ένσταση ή επιφύλαξη, την έναρξη και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων Τουρκίας - Ε.Ε. παρά τις ιταμές αρνήσεις των Τούρκων να τηρήσουν τους όρους της ενταξιακής διαδικασίας; Συγγράφοντας ο σημερινός πρωθυπουργός τη διδακτορική του διατριβή για τον Ελευθέριο Βενιζέλο συνάντησε ποτέ δείγματα της γλώσσας που εκείνος χρησιμοποιούσε στα διεθνή βήματα διαχειριζόμενος τα δίκαια των Ελλήνων; Τα συγκρίνει σήμερα με τη δική του «συνετή» αφωνία;

Ανάλογα ερωτήματα δεν μπορούν να τεθούν για την υπουργό Εξωτερικών, γιατί η ίδια επαναλαμβάνει (αμετάλλαχτα) την κοινή στάση που είχαν πάντα με τον κάποτε προκάτοχό της και σημερινό αρχηγεύοντα στην αξιωματική αντιπολίτευση. Προπαγάνδισαν και οι δύο με πειθήνιο πάθος την Πλεκτάνη Ανάν, εκείνος πρόλαβε και να επιδοθεί σε κωμικά ζεϊμπέκικα επίδειξης επιδόσεων στη διατεταγμένη «ελληνοτουρκική φιλία». Δεν του έλαχε να επιδείξει και άφωνη συγκατάθεση στην αλαζονική περιφρόνηση της Τουρκίας για τους όρους της ενταξιακής της διαδικασίας, αυτός τα έδωσε όλα στην προγενέστερη φάση. Γι’ αυτό, έστω και θλιβερός στην ολιγότητά του, θα γίνει επίσης μια μέρα πρωθυπουργός της Ελλάδας – θα έλεγε κανείς (ως αστεϊσμό βεβαίως) ότι η στάση απέναντι στην Τουρκία καθορίζει τη διαδοχή σε καίριους εν Ελλάδι ηγετικούς θώκους.

...για θέματα που κρίνουν την ίδια την ιστορική επιβίωση του Ελληνισμού (κυριολεκτικά) η προσφυγή σε δημοψήφισμα θα ήταν η τίμια και υπεράνω υποψίας πολιτική στάση.



Παρουσιάζει ο Χ. Μόρφος στο "Μπούρκες, φερετζέδες, φέσια, φακιόλια" και αναλύει τις εξελίξεις στην περιοχή μας καταλήγοντας:
Τώρα μάλιστα που ΗΠΑ, ΕΕ και ΟΗΕ οδηγούν το Κυπριακό σε συνολική λύση ή σε οριστική διχοτόμηση μέσα στο 2007 [”Οι εκβιαστές με τα μπλε“], οι Τούρκοι από τη χαρά τους θα μας ζητήσουν να τους στρέψουμε και τα νώτα.

Ευτυχώς στην απαισιοδοξία για τους Κουμουτσακοβαληνάκειους χειρισμούς που θα αντιμετωπίσουμε σε λίγες μέρες, έρχεται σαν αντίβαρο το παρακάτω "ενοχλητικό" για τους γείτονες βιντεάκι (που πρίν κάποια χρόνια θα με απωθούσε...), να μας θυμίσει ότι υπάρχουν και κάποια Ελληνόπουλα έτοιμα για άνευ ανταλλάγματος και εμπορικού "διακυβεύματος" θυσία!

3.12.06

"Οι φερόμενοι ως δράστες"

Μεταδίδουν οι απόφοιτοι των Πανεπιστημιακών πλέον σχολών δημοσιογραφίας!...

"Οι συγγενείς των 5 θυμάτων ζητούν την παραδειγματική τιμωρία των φερομένων ως δραστών"

Και ουχί την τιμωρία των ενόχων! Η "πολιτική ορθότητα" οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ηλιθιότητα...

2.12.06

Μιζέρια κουτελάτη

"Σκληρό Πόκερ" από τον Γιώργο, μας ενημέρωσαν τα οχετοκάναλα.

Το blog μας είναι στην προνομιακή θέση να ανακοινώσει πρώτο και κατ' αποκλειστικότητα, ότι το παιγνίδι που έπαιξε στην πραγματικότητα, είναι γνωστό ως "μιζέρια κουτελάτη".

Πώς παίζεται:

  • Μοιράζονται σε διαδοχικούς γύρους 4 ανοιχτά χαρτιά στους παίκτες, οι οποίοι ποντάρουν όπως στο πόκερ. Η διαφορά εδώ (μια και πρόκειται για μιζέρια) είναι ότι κερδίζει το χειρότερο φύλλο.
  • Το πέμπτο δίνεται κλειστό και ο παίκτης το παίρνει χωρίς να το δεί και το κρατάει ανοιχτό στο κούτελό του! Όλοι λοιπόν βλέπουν το φύλλο των υπολοίπων εκτός από το δικό τους. Το τελικό ποντάρισμα γίνεται έτσι!
Το γέλιο που παράγεται, είναι ανάλογο αυτού που μας χάρισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με το ξεθεμέλιωμα και ξαναστήσιμο του κόματος... Το "κρυφό" του χαρτί ήταν ανοιχτό στην φαρδιά κουτέλα του και το βλέπαν όλοι εκτός απ' αυτόν. Χαρτί ήττας.

Ελπίζω να μην έπαιξε τα ρέστα του...