15.3.07

Η καρικατούρα της σκέψης

Ο φίλος μου ο Στράτος το επισήμανε μονομιάς. Πώς η ιδεοληπτική υιοθέτηση ενός αξιώματος από τους ανεβασμένους στους παγκοσμιοποιητικούς και εξ' αντικειμένου ανθελληνικούς κοθόρνους "διανοητές", τους οδηγεί επιστημονικοφανώς αλλά αντιεπιστημονικώς σε συμπεράσματα! Παράδειγμα το παρακάτω κείμενο. Με απλή διόρθωση δύο-τριών λέξεων που αλλάζει το προφανώς ατεκμηρίωτο αξίωμά τους, θα μπορούσα να το έγραφα εγώ!

Μας κατηγορούν ότι η εθνική ταυτότητα, μια έννοια που δεν δημιουργήθηκε μαζί με το εθνικό κράτος (όπως υποστηρίζουν) για να υποκαταστήσει τις ταυτότητες που προηγήθηκαν (φυλετική, εθνοτική, θρησκευτική), προβάλλεται αναχρονιστικά στο παρελθόν ως προϋπάρξασα και αναλλοίωτη επί χιλιάδες χρόνια. Ετσι η Ιστορία γίνεται μεταφυσική, με προφανείς ιδεολογικές προεκτάσεις. Δηλαδή, αντί να παράγει τα κοινωνικά φαινόμενα, αναδεικνύει την ουσία των πραγμάτων.

Εδώ όμως παραμονεύει και η ειρωνεία: ενώ επικρίνουν όσους μιλούν για ιστορικές κατασκευές, οι παγκοσμιόφρονες κάνουν ανεπίγνωστα ακριβώς αυτό που καταδικάζουν, εφόσον η θεωρία τους εξουσιοδοτείται από μια στιγμή ιδεολογικής λήθης -δηλαδή, δεν ξεχνούν απλώς, αλλά ξεχνούν ότι ξεχάσαν-, στη συνέχεια να ανακαλύπτουν ως πραγματολογικό στοιχείο ό,τι έχουν οι ίδιοι αρνηθεί: τον διαχρονικό Ελληνα ως ιστορικό υποκείμενο που δεν υπόκειται στην Ιστορία τους.


Από τις ΕΝ-ΣΤΑΣΕΙΣ

7 σχόλια:

j95 είπε...

To θέμα δεν είναι πόσο συντακτικά ορθή και νοηματικά κομψή παραμένει η πρόταση αν προσθέσεις το "δεν", το θέμα είναι πόσο ανταποκρίνεται στα αντικειμενικά γεγονότα.

Όταν π.χ. έχεις την Κύπρο να ανεξαρτητοποιείται (προσοχή: όχι να κατακτιέται από τους Σταυροφόρους, αλλά να ανεξαρτητοποιείται υπό κάποιον Κομνηνό) *ακριβώς* την εποχή που ο νεότερος ελληνισμός ζούσε την απαρχή του, όταν έχεις την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας να παραμένει για 200 χρόνια ανεξαρτότατη και εχθρική προς το Βυζάντιο, ε τότε ποια εθνική ταυτότητα ρε Greg, και πόση αξία έχουν τα διάφορα "Έλληνες εσμεν" που πέταξαν δύο καϊδια σε διάστημα 1000 χρόνων;

Όσο για το αναλλοίωτο, εγώ δεν είμαι ορθόδοξος ούτε άκουσα ιστορίες για το πώς μας γάμησαν οι Τούρκοι ούτε έχω πολεμήσει κανέναν και η μητρική γλώσσα του παππού μου ήταν τα Αλβανικά και όχι τα ελληνικά όπως είναι εμένα ή η αττική διάλεκτος όπως ήταν του Περικλή. Αν θεωρείς ότι δεν είμαι Έλληνας, άντε και γαμήσου. Αν θεωρείς ότι είμαι, αποδεικνύεται το μη αναλλοίωτο και μόνο μέσα στα τελευταία 80 χρόνια, πολύ περισσότερο στα τελευταία 3000.

Τέλος, αυτό για το διαχρονικό Έλληνα ως ιστορικό υποκείμενο που δεν υπόκειται στην Ιστορία τους, κάνε τον κόπο να διαβάσεις τα πρακτικά του συνεδρίου για τον εξεψιοναλισμό των ελληναράδων που πόσταρες χθες και θα το καταλάβεις μια χαρά.

ange-ta είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ange-ta είπε...

Έχω απορίες, άρα και δυσκολίες να καταλάβω:
1. ποιά είναι η διαφορά μεταξύ εθνικού και εθνοτικού;;
2. τι πάει να πεί "ιστορικό υποκείμενο που δεν υπόκειται στην ιστορία του". Στην ιστορία ΤΟΥ μάλιστα.
3. Γιατί συζητάμε επί σχεδόν καθημερινής βάσης, αν είμαστε έλληνες ή κάτι άλλο; ή αν είμαστε έθνος από την "νεοτερική" Ελλάδα και εντεύθεν και όχι από την εποχή του Περικλή.
(μη μου απαντήσετε με μαρξιακά ή νεγρο-χαρτικά επιχειρήματα, γιατί τα ξέρω, ξέρω και αυτά που γράφει ο Διαμαντούρος περί εθνικής συνείδησης.)
4. Γιατί οι συζητήσεις γίνονται σε εχθρικό και φανατικό πλαίσιο; Έχουμε κάτι να χωρίσουμε, ή κάτι να κερδίσουμε, αν γίναμε «έθνος» μετά το 1821 ή μετά το χρυσό αιώνα, ή μετά τη Τροία.
5. Γιατί έχει ξαναζωντανέψει η θεωρία του Φάλμεράϊερ; ξαφνικά; Επίκειται πόλεμος και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε σε ποια πλευρα θα πολεμήσουμε;
Αν συνεχίσω τα ξεπεράσω τις 100, μπορούμε να βάλουμε κάποια πλαίσια σε μία τέτοια συζήτηση και να πούμε με ησυχία τις απόψεις μας;. Μπορεί να τα βρούμε, ακόμα και αν διαφωνήσουμε, στο από πότε τέλος πάντων λεγόμαστε έλληνες και αν έχει νόημα να παραμείνουμε τέτοιοι ή να γίνουμε κάτι άλλο, ας πούμε πολίτες του πλανήτη μας.
Μπορούμε; η δεν μπορούμε να συζητάμε ήσυχα;;
Στο κάτω - κάτω, το μαχαίρι δεν έχει φτάσει ακόμα στο λαιμό. Πότε θα φτάσει, εξαρτάται από την ταχύτητα του.

ange-ta είπε...

Γρεγ,
Σου στέλνω ε-μαιλ, που πήρα από το αντίβαρο.
Χαίρετε,

χιονοστιβάδα προκλήθηκε στην ελληνική κοινωνία μετά την πρωτοβουλία του Αντίβαρου στις 1 Δεκεμβρίου 2006 για συλλογή υπογραφών με αίτημα την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της Στ' Δημοτικού! Πάνω από 5400 υπέγραψαν μέχρι σήμερα. Αφού μας αγνόησαν και μας εξύβρισαν, ασχολήθηκε ο τύπος της χώρας και με την ουσία του προβλήματος.

Σε ορισμένα συκοφαντικά δημοσιεύματα εις βάρος μας, δε μας επετράπει να απαντήσουμε, καθώς οι επιστολές μας δεν δημοσιεύθηκαν. Ιδιαίτερα από την Ελευθεροτυπία η οποία στις 23.01.2007 έγραψε ωμά ψεύδη εναντίον της πρωτοβουλίας και η απάντησή μας δεν δημοσιεύθηκε ποτέ, αλλά και στις 18.02.2007 όταν ο Ιός της ίδιας εφημερίδας κατασυκοφάντησε και πάλι την προσπάθειά μας τσουβαλίαζοντας με εξωφρενικό τρόπο τους αντιδρώντες ώστε να κολήσει ταμπέλες. Και πάλι η απάντησή μας δε δημοσιεύθηκε ποτέ. Παρόλ' αυτά, επανήλθε την περασμένη Κυριακή 11.03.2007 εμμένοντας στην άποψή του. Πλέον δεν υπάρχει λόγος ούτε καν να απαντήσουμε, εφόσον είναι βέβαιο ότι και για τρίτη φορά θα αρνηθούν τη δημοσίευση της απάντησής μας. Μας θλίβει ιδιαίτερα επειδή το όνομα της εφημερίδας αντικατοπτρίζει μία από τις προϋποθέσεις λειτουργίας της Δημοκρατίας, αλλά δυστυχώς δεν το τιμούν οι υπεύθυνοι. Κατά τα άλλα, και ενώ οι απαντήσεις μας δεν υπερβαίνουν το λογοκριτικό τείχος των εφημερίδων, αποκαλούμαστε εμείς καθημερινά φασίστες και φαιοχίτωνες από γραφίδες δήθεν μεγάλου κύρους και εμβέλειας (Γιάννης Πρετεντέρης, Το Βήμα 11.03.2007)

Μεγάλη έμφαση από τους υποστηρικτές του βιβλίου δόθηκε στο ερώτημα περί κρυφού σχολειού. Ένα ζήτημα το οποίο εμείς ΔΕΝ συμπεριελάβαμε στην επιστολή μας και ΔΕΝ το θεωρήσαμε το βασικό επιχείρημα κατά του βιβλίου. Η τακτική που ακολούθησε η συγγραφική ομάδα και οι υποστηρικτές της ήταν να εφεύρει αυτό ως δήθεν τον κύριο λόγο αντίρρησης και να απαντήσει σ' αυτό. Λόγω αυτής της έμφασης, δημοσιεύουμε ένα άρθρο που συνέταξε συλλογικά η Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, με ορισμένα ιστορικά στοιχεία που σπάνια βρίσκουν το φως της δημοσιότητας.

Greg είπε...

@J95

Κατ' αρχήν δεν έχει σημασία τι θεωρώ εγώ για σένα. Σημασία έχει πώς αυτοπροσδιορίζεσαι εσύ. Kι' αφού εσύ αισθάνεσαι έλληνας, το γαμησι μπορούμε να το χαρίσουμε σ' αυτούς που ντρέπονται που είναι έλληνες!

Το νόημα του κειμένου αφορά το αξίωμα "Το έθνος παράγεται από το κράτος" που o "σοφός" δημοσιογράφος το θεωρεί αδιαπραγματευτο.

Και σαν αποτέλεσμα η δυσαρέσκεια να ανακαλύπτει συνέχεια τον διαχρονικό Ελληνα

Ερώτημα:
Εκείνου που όλοι μιλάγανε ελληνικά στο σπίτι για πολλές γενιές, θα του αρνηθούμε την ελληνικότητα για να μην αντιμετωπίζεις εσύ ή εγώ ερωτήματα αυτοπροσδιορισμού;

Greg είπε...

ange-ta θα επανέλθω

ange-ta είπε...

Στα 200 π.Χ.
-Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Ελληνες πλήν Λακεδαιμονίων.
Μπορούμε κάλλιστα να φαντασθούμε
πως θ' αδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη
για την επιγραφή αυτή. «Πλην Λακεδαιμονίων»,
μα φυσικά. Δεν ήσαν οι Σπαρτιάταιγια
να τους οδηγούν και να τους προστάζουν
σαν πολυτίμους υπηρέτας. Αλλωστε
μια πανελλήνια εκστρατεία χωρίς
Σπαρτιάτη βασιλέα γι' αρχηγό
δεν θα τους φαίνονταν πολλής περιωπής.
Α βεβαιότατα «πλήν Λακεδαιμονίων».

Είναι κι αυτή μια στάσις. Νοιώθεται.

Ετσι, πλην Λακεδαιμονίων στον Γρανικό·
και στην Ισσό μετά· και στην τελειωτική
την μάχη, όπου εσαρώθη ο φοβερός στρατός
που στ' Αρβηλα συγκέντρωσαν οι Πέρσαι:
που απ' τ' Αρβηλα ξεκίνησε για νίκην, κ' εσαρώθη.

Κι απ' την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία,
την νικηφόρα, την περίλαμπρη,
την περιλάλητη, την δοξασμένη
ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά,
την απαράμιλλη: βγήκαμ' εμείς·
ελληνικός καινούριος κόσμος, μεγας.

Εμείς· οι Αλεξανδρείς, οι Αντιοχείς,
οι Σελευκείς, κ' οι πολυάριθμοι
επίλοιποι Ελληνες Αιγύπτου και Συρίας,
κ' οι εν Μηδία, κ' οι εν Περσίδι, κι όσοι άλλοι.
Με τες εκτεταμένες επικράτειες,
με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών.
Και την Κοινήν Αλληνική Λαλιά
ως μέσα στηνΒακτρινή πήγαμε, ως τους Ινδούς.

Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα!

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1931) In 200 B.C
"Alexander son of Philip, and the Greeks except the Lacedaemonians"
(το τελευταίο πόστ του winzip)